Korte verhalen

Gepubliceerd en ongepubliceerd kort werk.

De stad is een pretpark (augustus 2024, shortlist Editio Debutantenschrijfwedstrijd, lees hier)

Mensen zonnen op strandstoelen op een stadsstrand in de haven, omringd door grote torens. Een skateboarder schiet de blauwe lucht in. Een oude man ingepakt in muts en winterjas op een scootmobiel rijdt in de brandende zon over een drukke stoep. Twee jonge mensen suppen door de oude haven. Een surfinstallatie tussen de drukste winkelstraten in; de golven hoog, het water nog leeg. Op de markt vliegt een meeuw vanachter een jongen langs en duwt het bakje kibbeling uit zijn handen. Tien meeuwen snellen toe en eten zijn kibbeling op.

De wind vangen (april 2024, origineel gepubliceerd als onderdeel van het Mammoetje Flessenpost op HetMoet.com/Uitgeverij HetMoet, lees hier)

Ze las iets over hoe water zich dingen kan herinneren, kan opslaan. We niet weten waarom, maar dat dat kan, dat geesten, het paranormale, misschien wel misschien ook niet bestaan, dat ze slechts herinneringen zijn, opgeslagen in water.

Elk woord dat ooit opgeschreven is, is ook een herinnering. Nooit de complete herinnering. Er is zoveel wat niet te vangen is in woorden.

Kastanje (oktober 2023, origineel gepubliceerd in Seizoenszine, lees hier)

Het betekende eikeltjes zoeken in het bos, de mooiste herfstbladeren verzamelen, kastanjes rapen, spinnenwebben van de mooie, bruine, glimmende pitten knutselen, klimmen over de heuvels gerooide suikerbieten op het erf, zich laten vallen in de keurig bij elkaar geharkte stapel kastanjeblad…

Een nieuwe baan (zomer 2023, romanfragment uit Succes is een keuze [werktitel], lees hier)

Rotterdam op stelten (juli 2021, met Marieke Reijm, te lezen via Vers Beton)

Op het dak (juli 2021, origineel gepubliceerd in Seizoenszine, lees hier)

Ze bijt en het bolletje spat uit elkaar.

De afstand tussen mij en Aarde (februari 2021, origineel gepubliceerd in Envisioning Other Futures, lees hier)

Ik haat de stilte wanneer het tijd is om te spreken (oktober 2020, origineel gepubliceerd op Tijdschrift Ei, lees hier)

Giftig (lente 2019, lees hier)

Een druppel regen landt op mijn voorhoofd. Ik spring net op tijd onder de overkapping en veeg mijn hoofd snel droog met de mouw van mijn jas. Van een spetter ga je niet dood. Hoop ik.

Wouter (juni 2015, origineel gepubliceerd in Vers #3, lees hier)