Op 22 september was de eindpresentatie van de Nature’s Narratives workshop-serie. Het blijft zo mooi om te zien hoeveel variëteit qua teksten uit eenzelfde workshop(s) kan voortkomen. Fragment uit mijn tekst:
Ontluikende knoppen aan de bomen, groen alleen zoals in de lente
fris, onbespoten, blaadjes die nog niets hebben meegemaakt
Een winterkoninkje zit op een tak en brult luider dan je van zo’n klein vogeltje zou verwachten
het tjilpt niet, schreeuwt, en past in je hand
je zou het fijn kunnen knijpen
Begin oktober startte ik met een poëziecursus in Den Haag bij het Huis van Gedichten; eind oktober voegde ik daar een tweede cursus in Rotterdam bij The Writer’s Guide aan toe. Heel veel poëzie – kan er ooit te veel poëzie in je leven zijn? Het was soms een erg drukke maand, november, met soms twee poëzie-opdrachten per week. Aan de andere kant: veel geschreven, en probeer ook veel te lezen. Er was ook een eindpresentatie van Huis van Gedichten op 21 november in Den Haag waar ik een aantal gedichten deelde. Oefening met klank uit een van de cursussen:
geloof je nog, in groentesoep
zonder gedoe, ging je maar
of was je het vergeten
een foto te maken, flits,
van dit ene moment,
nog niet vergaan,
maar wel net zo breekbaar
als glibberig, huilend glas
Dit betekent wel dat de roman op een ultra-ultra-laag pitje is komen te staan. En ik weet het even niet zo goed meer. Wordt vervolgd, maybe.