Schrijfnieuws: Ik draag binnenkort voor op twee plekken: zondag 29 juni 2025, Tilburg – Festival Mundial & vrijdag 4 juli 2025, ook in Tilburg, tijdens de lancering van de Zomer 2025 editie van Seizoenszine; want het derde schrijfnieuwtje: er staat een nieuw gedicht van mijn hand in de komende Seizoenszine!
Poetry International / Over vertalen
Het afgelopen weekend was ik voor de derde keer ooit op Poetry International en er was zoveel moois te zien, en ook zoveel te zien! Nauwelijks een kwart gezien, maar ik zag: Warsan Shire, Momtaza Mehri, Nadia Mifsud, Kwame Dawes, Diana Anphimiadi, de Buddingh’ Talent show met Buddingh-genomineerden Elise Vos, Roan Kasanmonadi, Myriem El-Kaddouri, en Maaike de Wolf, een Guiding Voices interview met Chris Tse, een interview over Writing in times of oppression met Lyuba Yakimchuk en Luljeta Lleshanaku, Jean D’Amerique, Luljeta Lleshanaku (again), en de sessie Translating Together: a live experiment met Anna Eble, Nadia Mifsud en Marthe Nelissen en moderator Nikki Dekker. Ik hoorde zoveel talen: verschillende vormen van Engels, Frans, Maltees, Georgisch, Oekraïns, en Albanees. En er was nog zoveel meer dan dit! (En wees niet bang: de Nederlandse en Engelse vertalingen van het gedicht kun je tijdens een voordracht meelezen op de bioscoopschermen.)
Highlights: de masterclass van Warsan Shire (had nog veel langer kunnen duren!), de voordrachten van Momtaza Mehri en Jean D’Amerique, en het live vertalen van een gedicht door drie vertalers die het gedicht in kwestie nog nooit eerder gezien hadden.
Dit laatste onderdeel was ontzettend leuk om mee te maken. Er zijn zoveel verschillende manieren om een enkel woord te vertalen, zoals het woord ‘mama’, in dit geval van het Nederlands naar het Engels. Het lijkt zo simpel, maar hoe langer je erover nadenkt, hoe meer connotaties en betekenissen er komen bovendrijven en dus hoe lastiger die opgaaf wordt. Op wat voor manier bedoelde de dichter het, en dan zou je hem of haar even aan de mouw willen trekken of in het hoofd willen kijken – wat is het nu precies? In “The Task of the Translator” (uit Unpacking My Library, een kleine verzameling essays waar ik net in bezig was dat weekend) omschrijft Walter Benjamin het zo:
“However, translation does not, like writing, see itself as existing inside the internal forest of language itself, so to speak; no, it is from outside that forest, over against it, and without setting foot inside it that translation will summon the original to enter it – and to enter it, moreover, at that exact spot where the echo of the language of the translation is able to meet with a response in a work in the respective foreign language.” (p. 29)
Aangezien ik zelf een lichtelijk luie en ongeduldige vertaler ben, heb ik hierdoor alleen maar nog meer bewondering voor de vele vertalers die dit festival mogelijk maken!
Frontaal / mijn eigen poëzie
Op zaterdagmiddag droeg ik een aantal van mijn eigen gedichten voor tijdens het open podium programma van Frontaal voor Poetry International. Een van de gedichten vind je hieronder (totaal nieuwe versie geschreven op vrijdagavond geschreven, zaterdag gedeeld op het podium en nu hier te vinden).
Op het randje
In een stad met honderdduizend citroenbomen
zijn de huizen oranje, geel of roze
In deze nacht vol sterren van parelmoer
zet je stippen, vang je woorden
ruik je het zwart van de nacht
voel je het donkerblauw van de zee
Je ademt een zin, in en uit
Zoek je kunst
of zoek je lucht?
Wil je beter worden
Je hoopt
en wanhoopt
alles tegelijk, altijd
Je schrijft, op het randje van de storm
golven breken, natte voeten
en het weer slaat om
in een enkele zin
wordt alles duidelijk